جریان ضدایران پس از درگذشت تلخ مهسا امینی در سال ۱۴۰۱ تلاش کرد با همگرایی و به‌کارگیری همه ظرفیت‌های خود ایران را از پا درآورد؛ اما بعد از گذشت ۲ سال، آنها چه اوضاعی دارند؟
اواخر شهریورماه سال ۱۴۰۱، پس از فوت تلخ خانم مهسا امینی، اپوزیسیون خارج‌نشین به‌بهانه درگذشت وی تلاش کرد از لاک انزوای خود خارج شود و از نمد فرصت پیش‌آمده، کلاهی برای خود بدوزد و برای مبارزه فعال با جمهوری اسلامی دست به انسجام، اتحاد و سازماندهی بزند.
در این برهه زمانی به‌خلاف اغتشاشات قبل، ضدانقلاب با تمام توان خود وارد معرکه شد و با کنار گذاشتن تعارفات قدیمی و جدال‌های قبلی، تلاش کردند برای ضربه کاری به ایران پای کار بیایند؛ شاید بتوان گفت اغتشاشات ۱۴۰۱ اولین بار بود که از تجزیه‌طلب‌ها و چپگراها تا سلطنت‌طلب‌ها دور یک میز نشستند تا برای سرنگونی ایران کاری بکنند اما دیری نکشید که این اتحاد منجر به اختلافات عمیق‌تر شد و آنها را برای همیشه در انزوایی شدید فرو برد چراکه برای مردم رو شد که پشت‌پردۀ مخالفت با جمهوری اسلامی و شعار دموکراسی، تجزیه ایران و کمک به پایندگی رژیم صهیونیستی است.
اکنون بعد از گذشت دو سال از آن شورش، نگاهی به گذشته و حال جریان‌های فعال ضدایرانی نشان می‌دهد کشور چه بحرانی را از سر گذراند و مردم چگونه مانع از فرورفتن ایران به گودالی شدند که دشمن پیشتر در برخی کشورهای منطقه مانند سوریه و عراق چنین سناریویی را آزمایش کرده بود.
دو سال از آغاز اغتشاشاتی که با اسم رمز مهسا امینی صورت گرفت می‌گذرد. در این دو سال وضعیت اپوزیسیون نه‌تنها بهبودی نیافت بلکه به‌مراتب نسبت به آنچه نشان می‌دادند به قهقهرا رفته‌اند.
گروهک‌های تجزیه‌طلب کرد که در مناطق مرزی بین ایران و اقلیم کردستان عراق مستقر بودند، در همان روزهای ابتدایی اغتشاشات از سوی سپاه پاسداران مورد حمله قرار گرفتند و مقرهای آنها منهدم شد؛ اواخر سال ۱۴۰۱ نیز در پی توافق امنیتی بین ایران و عراق، دولت عراق متعهد شد گروه‌های تجزیه‌طلب ایرانی را خلع‌سلاح و اردوگاه‌های نظامی را تعطیل کند و از ۲۸ شهریور ۱۴۰۲ روند اجرای آن آغاز شد.
روز ۳۱ خردادماه سال گذشته نیز، همزمان با روز پیشمرگه، درگیری میان دو شاخه از حزب کومله کردستان منجر به هلاکت دو عضو این گروهک تروریستی و سر باز کردن اختلافات جدید میان آنها شد. به‌تازگی نیز فردی به‌نام بهزاد خسروی، عضو حزب دموکرات کردستان، خود را تسلیم ایران کرده است.
از طرفی رسانه‌های ضدایرانی هرکدام سرنوشت متفاوتی پیدا کردند؛ بعد از توافق میان ایران و عربستان در اواخر سال ۱۴۰۱ برای برقراری مجدد روابط دیپلماتیک، شبکه ایران اینترنشنال که تا پیش آن از سوی سعودی‌ها حمایت مالی می‌شد، مجبور شد به‌سمت اسرائیل چرخش کند. این شبکه بعد از طوفان الاقصی برنامه‌های خود را به‌صورت زنده از بیت‌المقدس پخش می‌کرد و عوامل فارسی رادیو اسرائیل در آنجا مستقر شدند و جانبدارانه از جنایات رژیم صهیونیستی علیه مردم غزه گزارش می‌دادند.
محمد منظرپور، سردبیر سابق شبکه اینترنشنال گفته بود که مدیریت این تلویزیون از سعودی‌ها به اسرائیل انتقال یافته است و موساد پشت این شبکه است! افزایش مصاحبه‌های این شبکه با سران رژیم صهیونیستی همچون بنیامین نتانیاهو و «ران درمر» وزیر امور استراتژیک کابینه وی پیش از طوفان الاقصی را می‌توان مؤیدی بر همین ادعا دانست.
و شبکه منوتو که از رسانه‌های نزدیک به جریان سلطنت‌طلب بود، سال گذشته به‌دلیل مشکلات در تأمین مالی، ۱۲ بهمن ۱۴۰۲ پخش ماهواره‌ای خود پایان داد.
انتهای پیام/+
