العربی‌الجدید با اشاره به تحمیل اولویت‌های ایران در مذاکرات سوئیس اعلام کرد دستاوردهای تهران قابل انکار نیست.
وب سایت قطری العربی الجدید در تحلیلی درباره مذاکرات سوئیس، به بررسی نقاط قوت ایران و امتیازاتی که از طرف آمریکایی می‌گیرد، پرداخته و نوشت: بگذارید دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا در اظهارات و پست‌های روزانه پربار و خسته کننده‌اش، هر طور که دلش می‌خواهد در مورد توافق با ایران، ادعای پیروزی آمریکا در آن و برتری این تفاهم‌نامه نسبت به توافق هسته‌ای ۲۰۱۵ که دولت باراک اوباما، رئیس جمهور وقت آمریکا با تهران امضا کرده بود، حرف بزند. ما موظف نیستیم که سخنان او را جدی بگیریم و در مورد حقیقت حرف نزنیم.
پیروزی و دستاوردهای ایران غیرقابل انکار است
هر کسی که حتی بدون دقت و با عجله، تفاهم‌نامه منعقد شده میان تهران و واشنگتن را بررسی کند، بدون اغراق در دلایل مربوط به پیروزی ایران و شکست واشنگتن، می‌تواند دستاوردهای آشکار ایران و عقب‌نشینی آشکار آمریکا را ببیند؛ تا جایی که حتی بسیاری از جمهوری‌خواهان از حلقه خود ترامپ و حامیانش هم با قاطعیت تایید می‌کنند که ایران دستاوردهای زیادی کسب کرد.
همچنین باید توجه داشت که این تفاهم‌نامه بنا به ماهیت خود در واقع به معنای اعلام تعهداتی است که منوط به انجام سایر تعهدات می‌شود. مذاکرات ژنو در مورد این پرونده با میانجیگری طرف عمانی پیشرفت قابل توجهی داشت، اما این مذاکرات صرفاً تاکتیک‌های وقت کشی بوده‌اند و نتانیاهو پیش از این موفق شده بود، ترامپ و تیمش را برای کشاندن جنگی بزرگ علیه ایران متقاعد کند و مدعی بود که با این جنگ می‌توان نظام ایران را سرنگون کرد و نیازی به هیچگونه مذاکره و توافقی نیست.
این جنگ پیش بینی شده علیه ایران ساعتی بعد از بازگشت جرد کوشنر و استیو ویتکاف، نمایندگان ترامپ به واشنگتن از مذاکرات خود با بدر البوسعیدی، وزیر خارجه عمان در مورد اطلاعاتی که او از دکتر عباس عراقچی، وزیر خارجه ایران در طول مذاکرات غیرمستقیم در ژنو دریافت می‌کرد، آغاز شد.
اما صحنه مذاکرات جدید در سوئیس میان ایران و آمریکا، نه تنها با مذاکرات فوریه گذشته قبل از آغاز جنگ که بسیاری از آن وحشت داشتند، بلکه با مذاکرات اسلام آباد در ماه آوریل نیز متفاوت بود. آنچه که ما در صحنه مذاکرات سوئیس در صفحه‌های تلویزیون و رسانه‌ها شاهد بودیم، شامل تصاویر، اخبار و ارزیابی‌هایی است که بعد از رسیدن به توافقی رخ داد که در یک یادداشت مستند شده و بسیاری از مفاد آن به نفع ایران است.
موضع قاطع و اعتماد به نفس بالای ایران در مذاکرات سوئیس
در اینجا باید در نظر داشته باشیم که ایران این بار با نقاط قوت و اعتماد به نفس بالا در مذاکرات حاضر شده و نه تنها آماده دادن امتیازات رایگان نیست بلکه قاطعانه بر مواضع اصلی خود پافشاری می‌کند. در همین زمینه هیئت مذاکره کننده ایرانی، پرونده لبنان را به عنوان یک محور اصلی بحث قبل از هرگونه مذاکره درباره هر موضوع دیگری مطرح کرد.
این موضع تیم مذاکره کننده ایران بعد از آن اتخاذ شد که سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، تهدید بستن تنگه هرمز را در واکنش به نقض آتش بس در لبنان توسط رژیم صهیونیستی مجدداً احیا کرد؛ تهدیدی که برخی از ناظران آن را مهمتر از خود برنامه هسته‌ای می‌دانند.
این بیانگر جدیت قاطع تصمیم سازان ایرانی در تاکید بر واقعیت‌ها و مسائل جدیدی است که بعد از جنگ اخیر پدیدار شد؛ جنگی که نتوانست اهداف اعلام شده آمریکا و اسرائیل را محقق سازد.
اسماعیل بقایی، سخنگوی وزارت امور خارجه ایران اعلام کرد که کشورش مصمم است اجرای تعهدات طرف مقابل تحت یادداشت تفاهم را با نهایت جدیت و دقت زیر نظر داشته باشد. او پایان دادن به تجاوزات علیه لبنان و لغو تحریم‌های نفتی ایران با آزادسازی دارایی‌های ایران را سه محور اصلی مذاکرات سوئیس اعلام کرد.
این مواضع بیانگر اعتماد به نفس زیاد مذاکره کننده ایرانی است؛ به طوری که در هر کجا نیاز باشد مانور می‌دهد، موضع خود را سرسخت‌تر می‌کند، در صورت لزوم عقب نشینی و یا پیشروی می‌کند و مطبوعات را با بیانیه‌ها و پست‌هایی که برای تضعیف ادعای آمریکایی‌ها طراحی شده‌اند، پر می‌کند.
تحمیل معادله ایران در پرونده لبنان
زمانی که آمریکا نارضایتی خود را از رفتار اسرائیل در لبنان ابراز می‌کند و جی دی ونس، معاون ترامپ، لحن تندی علیه اقدامات اسرائیل در لبنان به خود می‌گیرد، این یعنی تهران توانسته معادله خود را تحمیل کند و واشنگتن را وادار سازد که اقداماتی فراتر از کلمات انجام داده و از خشم کلامی علیه اسرائیل و انجام اقدامات ملموس جهت مهار این رژیم در لبنان روی بیاورد.
احتمالاً تیم مذاکره کننده ایران موفق شده، اولویت‌های خود را در مذاکرات سوئیس اعمال کند؛ زیرا مهارت قابل توجهی از خود نشان داده و همه، توانایی مذاکره کنندگان ایرانی را در طول ماه‌ها مذاکرات دشوار دیده‌اند. همین امر موجب شده که ترامپ تا حدود زیادی عقب نشینی کند؛ به ویژه اینکه از خطرات اقتصادی فزاینده ادامه تنش با ایران و غلط بودن این فرضیه که تهران چاره‌ای جز تسلیم شدن در برابر اراده او ندارد، آگاه شده است.
